Witam wszystkich!
Jesteśmy Happysib*PL, nasza historia rozpoczęła się w 2007 roku kiedy to po odejściu mojej ukochanej dachówki Meśki, Marta przywiozła Czarnulkę (EC Królewna z Baśni) i Rudziszkę (IP Arietta z Krainy Jezior). Niedługo potem dołączyła do nas Bunia (Rossity Honey Bun), potem została Pola... Własny przydomek założyliśmy, gdy w naszych progach pojawiła się Zosia... Ałła od Ivanki w zastraszającym tempie wygrała kilka wystaw, czym zasłużyła sobie na prestiżowy tytuł JW. Kilka lat później moja przyjaciółka Gabi zapytała: "Aga, o czym marzysz?" Następnego dnia napisałam do Eleny... Właśnie się urodziły i najprawdopodobniej jest to ostatni miot tej pary... Nie miałam wyjścia... Evelinka przyleciała do Polski dokładnie trzeciego grudnia.
Tak więc mieszkamy sobie w piątkę... i jest nam strasznie fajnie :)
Pozdrawiam wszystkich miłośników Syberyjczyków, Agnieszka.
Koty syberyjskie (Siberian Cat, Sibirische Katze) charakteryzuje spory temperament i bogata osobowość. Mają one wszelkie cechy zwierząt pierwotnych, czyli inteligencję, wrażliwość, gwałtowność reakcji i odrobinę dystansu wobec człowieka. Niełatwi zdobyć ich zaufanie. Jednak, gdy to nastąpi uczciwość, lojalność i przywiązanie syberyjczyka nie mają sobie równych. Spośród innych ras koty syberyjskie wyróżnia wdzięk i czarująca subtelność. Nigdy nie bywają natrętne i nie narzucają się, choć potrafią jasno sygnalizować odczuwane potrzeby. Są wyjątkowo komunikatywne i gadatliwe, jednak wydawane przez nie dźwięki przypominają ptasi świergot, brzmią cicho i przyjemnie dla uszu.
Uwielbiają wspinać się i skakać, wykasują dużą ciekawość świata i chęć do zabawy. Drzemią w nich całe pokłady fantazji i pomysłowości, dlatego często doskonale potrafią same organizować sobie czas. Jednak zaniedbywane czy znudzone mogą szukać nieodpowiednich (z naszego punku widzenia) wrażeń. Dobrze więc jest najczęściej poświęcać im uwagę, albo... zapewnić im towarzystwo innego kota czy psa z którym szybko się zaprzyjaźnią. Choć łatwo adoptują się do życia w mieszkaniu, koty syberyjskie chętnie będą korzystać z balkonu, woliery czy możliwości wyjścia na dwór. Nawet najgorsze warunki atmosferyczne (duży mróz, upał, deszcz) nie są w stanie zniechęcić ich do spacerów.
Syberyjczyk - salon piękności:
Pielęgnacja okrywy włosowej kotów syberyjskich nie jest kłopotliwa, gdyż ich futro nie wykazuje tendencji do kołtunienia. Wystarczy 2-3 razy w tygodniu przeczesać je gęstym grzebieniem, szczególną uwagę poświęcając okolicom brzucha, portek i pach. Częstszych zabiegów fryzjerskich syberyjczyk wymaga w okresie linienia, czyli wiosną i latem. W tym czasie profilaktycznie warto podawać mu pastę odkłaczającą zapobiegającą tworzeniu się pilobezoarów lub specjalistyczną karmę o podobnym działaniu. (Dzięki nim, obficie wypadający włos nie będzie zalegał w żołądku) Syberyjczyki jak wszystkie koty półdługowłose mogą co pewien czas wymagać kąpieli. Dobrze przeznaczyć do tego celu sprawdzone firmowe szampony przeznaczone do pielęgnacji ras półdługowłosych.
Standard kota syberyjskiego:
Kot syberyjski jest kotem półdługowłosym, muskularnym i silnym, średniej wielkości. Kocury zdecydowanie są większe od kotek. Kotki ważą 4 - 5 kg, waga kocurów dochodzi do 7-8 kg. Zdarzają się okazy ważące do 10 kg. Dojrzałość fizyczną osiąga w wieku 3-4 lat.
GŁOWA jest średniej wielkości, z wydatnymi policzkami i mocnymi kośćmi policzkowymi o zaokrąglonej linii podbródka. Mocne czoło lekko wypukłe, harmonizuje z kształtem głowy.
NOS jest długi i lekko wypukły, ale bez zagłębienia u nasady.
OCZY są duże, lekko owalne, lekko skośnie ustawione i szeroko rozstawione. Barwa oczu powinna być jednolita i najczęściej bywa zielona lub bursztynowa. Bardziej ceniona jest barwa zielona.
USZY powinny być lekko pochylone ku przodowi, lekko wypukłe i szeroko rozstawione uszy są średniej wielkości. Wierzchołki uszu powinny być zaokrąglone i często zakończone są pędzelkami dłuższych włosów.
SZATA Kot syberyjski posiada futro typowe dla wszystkich kotów leśnych. Półdługie włosy okrywowe są mocne i delikatnie przylegają do ciała. Podszycie gęste i miękkie dodaje kotu puszystości i miękkości w dotyku. Takie futro umożliwia tym kotom przebywanie w zimnym, ostrym klimacie. Charakterystyczne dla tej rasy są puchate "portki" na tylnych łapkach, obfity "śliniak" na piersi i gęsto owłosiony długi ogon. Na karku i barkach futro futro może być trochę krótsze, ale na grzbiecie jest dłuższe i gęściejsze. Futro chroni je przed niekorzystnymi warunkami klimatycznymi. Zimą jest gęściejsze i dłuższe, latem staje się dużo krótsze.
OGON jest długi, zaokrąglony na końcu, w formie bogato owłosionej kity, nie linieje latem. Włosy na ogonie powinny układać się równomiernie w tak zwaną "szczotkę do kurzu".
KOŃCZYNY Tułów jest wydłużony, a tylne kończyny nieco dłuższe od przednich. Średniej długości, silne z dużymi łapami i charakterystycznymi kępkami włosów pomiędzy palcami, chroniące łapki przed śniegiem i wilgocią.
Kot syberyjski posiada umaszczenie w naturalnym ubarwieniu agouti (odmiana naturalnego dzikiego umaszczenia kotów, na każdym włosie występują obręcze i/lub cętki koloru) we wszystkich odmianach pręgowania, szylkretowe oraz kolorach czarnym, rudym, niebieskim, kremowym, srebrzystym, białym itp. Tak jak i inne koty leśne, spotyka się sybiraki z dużym udziałem koloru białego. Niedopuszczalne są umaszczenia charakterystyczne dla kotów z oznaczeniami. Kotów syberyjskich, jako jednej z niewielu ras naturalnych, nie wolno krzyżować z żadną inną rasą. Porównując sybiraki z innymi, podobnymi rasami daje się zauważyć, że koty Maine Coon są bardziej zwarte i kanciaste, a koty Norweskie smuklejsze i dłuższe.
Na podstawie artykułu z czasopisma KOT.
